Ja zeggen terwijl je nee bedoelt..??!

Ja zeggen terwijl je nee bedoelt..??!

heart-700141_1920Het kan zomaar zijn dat je jezelf helemaal niet bewust bent van het feit dat je dit doet. Je bent namelijk voornamelijk bezig met dat wat de ander belangrijk vindt. Je wilt vooral dienstbaar zijn. Of je vindt het moeilijk om de confrontatie aan te gaan. Het kan ook een mengeling van die twee zijn.

Misschien begin je jezelf er bewust van te worden. Dat is goed nieuws, ook al kan dat vervelend voelen. Het kan je onzeker maken. Want dat wat je altijd gedaan hebt, voelt vertrouwd. Het was wellicht niet altijd fijn. Het is wel wat je kent. Het voelt als een oude jas die lekker zit en die bijna tot de draad versleten is… toch wil je hem nog voor geen goud weg doen…

Wat zou er gebeuren als je luistert naar het gevoel in je lijf…? Het gevoel dat je al zo lang kent. Waar je eigenlijk nooit naar geluisterd hebt…. Waarom zou je. Als je het voelde had je altijd goede “redenen” om er niet naar te luisteren … toch…? Want daar ben je goed in geworden, een expert misschien wel. Het “weg redeneren” van dat wat je voelt. Ten dienste van de ander. En als je eerlijk bent op dat moment ook “ten dienste” van jezelf…. Immers… je hoeft dan niet de confrontatie aan te gaan… Want wat gebeurt er als je de confrontatie aan gaat….En werkelijk nee zegt als je nee bedoelt, werkelijk ja zegt als je ja bedoelt? Waar ben je dan bang voor? Misschien mag je wel niet meer meedoen, misschien wordt de ander wel heel erg boos, misschien “val je wel door de mand”… jij ben toch altijd sterk? Dan misschien niet? Het beeld dat je van jezelf had valt dan weg, voor jezel en voor de ander…. Wat moet je dan? Dat is onbekend terrein… Dit is wat je kent. Hoewel het wellicht scheurtjes begint te vertonen… doe je toch nog steeds wat je altijd gedaan hebt.

Tot nu toe!
 
Durf te luisteren naar dat onbehaaglijke gevoel /knaagje/knoop/zwaarte in je lichaam. Durf daar naar toe te gaan. Merk maar wat er onmiddellijk voor gedachten bij je opkomen…? Dat zijn er wellicht best veel… Gedachten die je al lang kent…
Wat gebeurt er als je daarvoor in de plaats iets anders denkt? Bijvoorbeeld: “ik ben nieuwsgierig waar dit onbehaaglijke gevoel/knaagje/knoop/zwaarte in mijn lichaam vandaan komt. Durf je jezelf dat af te vragen en bij dat gevoel te blijven?

Wat gebeurt er wanneer je met je aandacht en je ademhaling naar dat onbehaaglijke gevoel/knaagje/knoop/zwaarte in je lichaam toe gaat. Het als het ware helemaal welkom heet? Misschien lukt dat niet in één keer, immers, je hebt het nooit aandacht gegeven, je ging altijd “wegredeneren”. Gun jezelf maar de tijd om dat nu eens wel te doen. Voel maar wat er dan komt en heet dat gevoel helemaal welkom. Het mag er zijn! Je lichaam “liegt niet”! Daar mag je op vertrouwen! Je hoofd “kan je nog wel eens om de tuin leiden”! Je gevoel in je lijf niet!

Ik hoor je zeggen: “Als ik dat dan doe dan ben ik bang voor mijn emoties en de pijn, wat schiet ik daar dan mee op?”

Die opmerking begrijp ik uit ervaring heel erg goed. Het lijkt dat het je op dat moment alleen maar “verder van huis brengt”! Toch, schijn bedriegt! Sta jezelf maar toe om te voelen en dat alle ruimte te geven!

De emoties en het verdriet alles wat dan komt, is meest waarschijnlijk oud verdriet, oude pijn. Kindpijn…. Het feit dat jij jezelf zo jong, zo goed geleerd hebt om “weg te gaan” bij het onbehaaglijke gevoel/knaagje/knoop/zwaarte in je lichaam, is meest waarschijnlijk omdat het anders “veel te groot” voor je was. Het is een geweldige onbewuste strategie geweest van jou als kind om dit zo goed te leren! Onbewust! Want als kind denk je daar nog niet over na. Intuïtief voel je dat de confrontatie aangaan en nee zeggen nog te groot was voor, je te spannend of te eng. Je doet wat op dat moment het beste voor je is, intuïtief! Hoe sterk en knap is dat van je! Op die manier heb je kunnen overleven wat op dat moment te groot voor je was. Wat op dat moment voor jou als kind niet te behappen was. Je mag er enorm trots op zijn dat je jezelf dat zo goed geleerd hebt! Hier zit een enorme kracht! Deze kracht kun je heel goed gebruiken om in het hier en nu, als volwassen autonome man of vrouw te beseffen en te leren, dat dat nu niet meer hoeft! Hoe mooi is dat?! Tegelijkertijd eng en spannend, want, alles in jou kan roepen om het niet te doen.

Echter, dat “roepen” is de “stem” van je jongere zelf! En juist hier ligt de sleutel! Je jongere zelf hoeft dit niet meer te doen! Jij mag als volwassen autonome persoon je jongere zelf koesteren, denkbeeldig op schoot nemen en liefdevol toespreken wanneer je voelt dat die aan je jas trekt. Je voelt dat wanneer jij het eng vind, wanneer jij dat onbehaaglijke gevoel/knaagje/knoop/zwaarte in je lichaam voelt! Weet dan dat dit de angst van je jongere zelf is! Ben liefdevol naar je jongere zelf, heel mild en vol respect! Tegelijkertijd, weet, dat dit niet meer nodig is. Spreek je huidige volwassen leeftijd uit. Zeg tegen je jongere zelf, dat hij/zij dit nu niet meer hoeft te doen. Jij – volwassen autonome ik – gaat dit handelen, als het nodig is de confrontatie aan gaan, als het nodig is nee zeggen tegen de ander. Nee zeggen tegen de ander betekent vaak ja zeggen tegen jezelf! Dat kan zeker in het begin nog best spannend voelen. Echter, wanneer je dit proces blijft oefenen, zul je merken dat het steeds beter gaat!

Het aller belangrijkste is, dat je je jongere zelf serieus neemt en alle aandacht geeft! Dat heeft je jongere zelf namelijk niet ervaren toen jij klein was. Wanneer je nu niet die aandacht geeft, doe je precies wat je altijd gemist hebt vroeger als klein kind. Hiermee blijf je herhalen wat je altijd kreeg! Dit wil je juist doorbreken en jij bent zelf de enige die dat kan doen! Het goede nieuws is dan ook, dat je er verder niemand bij nodig hebt;-) Je kunt de kracht inzetten die je vroeger ingezet hebt als kind om te leren wat je zo goed geleerd hebt! Uiteraard kan het heel erg fijn/helpend en ondersteunend zijn wanneer je dierbare mensen in de buurt hebt, met wie je dit kunt delen, zodat zij weten wat jij aan het leren/ontwikkelen bent. Zij kunnen je daar liefdevol en met respect in ondersteunen. Echter het aller belangrijkste is, dat jij jezelf daar liefdevol en met respect in ondersteunt. Jezelf erkennen, met alles wat er is, wat er was en wat er wellicht niet is en niet was. Jij bent jouw eigen beste heelmeester!

Gun jezelf dit proces om stap voor stap en helemaal in jouw eigen tempo jouw oude vertrouwde patroon te doorbreken. Op weg naar jouw innerlijke vrijheid! Gun jezelf de tijd om dit te oefenen. De ene keer zal het beter gaan dan de andere keer. Dat is prima! Ben mild naar jezelf. Blijf oefenen. Wanneer je als baby na de eerste keer vallen terwijl je aan het leren lopen was, zou zijn blijven zitten, zou je nu nog niet hebben kunnen lopen. Dit is ook vallen en opstaan!! En oefening baart kunst! Je zult merken, als je jezelf dat toestaat, dat je steeds meer en steeds beter in je volwassen ik kunt zijn en handelen. Het is een prachtig ontwikkelingsproces wat doorwerkt in je privé leven als ook op je werk! Als werknemer, zelfstandig ondernemer en als leidinggevende! In je relatie tot je partner, je vrienden, je familie, je ouders, je broers/zussen. Je neemt jezelf overal mee naar toe. Dat is het mooie!

Als je op deze manier jouw patroon doorbreekt, dan werpt dat op alle fronten, in alle relaties zijn vruchten af. Je kunt het leven gaan leiden waar jij blij en gelukkig van wordt. Stap voor stap en in jouw eigen tempo. Leren door te ontwikkelen. Uit persoonlijke ervaring weet ik dat daar moed voor nodig is. Die moed wordt wel beloond: je staat steviger in je schoenen, je kunt steeds beter voelen wat voor jou wel en wat voor jou niet klopt. Je kunt dit steeds helderder communiceren. In contact met jezelf, jouw gevoel. Je zult steeds meer en steeds beter gaan vertrouwen op dit gevoel. Het gevoel dat “klopt”! Steeds meer in contact met jouw volwassen autonome ik! Je wordt er blij van.

Het vergroot je zelfvertrouwen en je zelfrespect. Dat gaat hand in hand. Dan is jouw ja echt ja en dan is jouw nee echt nee! Helder en duidelijk.  Stel je eens voor hoe dat zou zijn?!

Ook al ben je daar wellicht op dit moment nog niet, maak toch denkbeeldig al vast een stapje in de toekomst en doe net alsof je daar al bent. Stel het jezelf maar helemaal voor. Waar ben je dan, met wie ben je daar dan? Wat voel je dan? Wat zijn dan jouw gedachten? Wat hoor je dan? Wat doe je dan? Je voelt of dat klopt! Hoe meer je hier contact mee kunt maken, hoe meer het werkelijkheid kan worden! Sta jezelf toe om dat helemaal te voelen en te ervaren. Dan weet je met je cognitie en ook met je gevoel/hart, waar je “naar toe gaat”! Op weg naar jouw volwassen autonome ik, in iedere situatie. Je neemt dan eigenaarschap over je leven, je geluk en alles wat er is. Stel je eens voor wat voor gevoel van vrijheid jou dit geeft?!

Jij hebt de regie. Dat gun ik jou!

Heb je hier hulp bij nodig? Neem gerust contact met me op! Door dat te doen, neem je ook eigenaarschap en verantwoordelijkheid. Gun jezelf om hier aan te werken op een manier die bij jou past. Het is juist een kracht om hier hulp bij te vragen. Niemand gaat namelijk graag “vrijwillig naar de pijn”. Ik ben die mensen nog niet tegen gekomen 😉 Het is mij in mijn eentje ook niet gelukt! Nu zegt dat natuurlijk niets. Ik weet wel uit eigen ervaring hoe fijn het is wanneer je hierin professioneel begeleid wordt!

Ben je er klaar voor? Ik hoor/lees je graag. Je bent van harte welkom!

Mijn contactgegevens zijn:
+31 6 2883 0163

 

Of laat een berichtje achter op mijn Facebook pagina!

Geen reactie's

Geef een reactie