Geweldig beroep en toch eenzaam…?

Geweldig beroep en toch eenzaam…?

Een poosje geleden sprak ik met iemand over het vliegen. De leuke kanten en de schaduw kanten. Eén van die schaduwkanten kan eenzaamheid zijn. Daar wordt weinig over gesproken.

Het past niet in de wereld van “glitter en glamour”. Bovendien, het is zo’n contradictie: als vliegend persoon ben je altijd in contact met mensen aan boord, in bemanningen op de route. Dat is ook wat jou trekt anders had je wellicht nooit gesolliciteerd. Het is jouw kwaliteit om gemakkelijk contact te maken. Je vind dat ook leuk, dat gaat hand in hand. Toch, de andere kant van de medaille is er ook. Ik nodig je uit om verder te lezen.

Echter, als je al een poosje vliegt, kan je dat wel eens te veel worden. Na een paar jaar is het heel normaal als je een “vliegdip” (hyperlink)hebt. Het liefst zou je kluizenaar worden, even niemand meer zien. Weg van al die mensen! Dat had je je nooit voor kunnen stellen! Als je werkt lukt dat natuurlijk niet.

Waar het je wel lukt is thuis. Je komt terug na een vlucht, je gaat slapen en duikt lekker in je eigen holletje. Heerlijk. Even niemand zien, spreken en nikst gezellig samen met anderen doen. Lekker in je joggingbroek op de bank, voor de t.v. Of met een boek. Héérlijk. Dit zou je wel een paar weken vol kunnen houden.

Helaas, veel te snel pak je je koffer al weer en ga je weer op weg. Je zet de knop om, steekt energie in je collegae en maakt er weer wat van. Op de route trek je je misschien een beetje terug, of je gaat toch met je maatje ontbijten omdat je geen zin hebt om dit alleen te doen. Je hebt het best gezellig! Ondertussen verheug je jezelf erop weer thuis te zijn.

Als je dan weer thuis bent, heb je geen zin om de mensen te contacten die je whatsapp gestuurd hebben of andere berichtjes. Volgende keer beter. Zo gaat het een poosje door. Tot dat je merkt dat er niemand op je antwoordapparaat staat. Eigenlijk vind je het niet eens erg.

Echter, op een gegeven moment zie je leuke foto’s van verjaardagen van vrienden op facebook…. Jij was daar niet bij, niet eens uitgenodigd….

Eenzaamheid. Wat kun je er zelf aan doen…?

  • Als je jezelf op een “vliegdip” betrapt, meldt dit bij zoveel mogelijk mensen. Praat erover. Ga naar je unit-coach. Het is normaal. Ieder vliegend personeelslid kent dit!
  • Laat het ook je familie en vrienden weten. Vraag of ze ajb blijven bellen. Door er over te praten, creëer je voor jezelf ook ruimte. Dat geeft lucht! Het is niet gek. Wat kun je er zelf aan doen…?

Maak afspraken met jezelf bij thuiskomst: voorbeeld:

  1. slapen.
  2. tijd schenken aan rustig wakker worden, post doorkijken, krant doorbladeren met een pot thee of kop koffie erbij.
  3. Als je daar genoeg tijd voor genomen hebt, antwoord apparaat afluisteren. Bepaal of je nu direct de mensen terug belt die ingesproken hebben, of dat je ze een kort berichtje stuurt dat je het gehoord hebt en spreek af wanneer je contact op neemt. Noteer dat in je agenda (papier of smart-phone). Houd jezelf aan die afspraak!
  4. Bepaal wat jij nu nodig hebt om je lekker te voelen en zo snel mogelijk in je thuis-ritme te komen. Ga eventueel sporten of ga naar een Bykram-Yoga klas.
  5. Is het haalbaar en klopt punt 4 voor je. Voel dat goed na.
  6. Zo ja, voer het uit.
  7. Ga op tijd slapen om zo snel mogelijk in je thuis-ritme te komen.
  8. Laat familie en vrienden weten dat je er weer bent. Spreek eventueel iets met ze af.
  9. Laat familie en vrienden weten wanneer je weer gaat vliegen en wanneer je weer thuis bent. Laat ze weten dat je hen dan graag weer spreekt en of ziet.
  10. Zorg goed voor jezelf!

Kun je hier wel wat hulp bij gebruiken? Neem dan vandaag nog contact met mij op, door eenvoudig te reageren op deze mail.  Ik help je graag!

Geen reactie's

Geef een reactie