Codependentie, ook op de werkvloer

Codependentie, ook op de werkvloer

Codependentie, wat is dat eigenlijk?

  • Je maakt je eigen gevoel ondergeschikt aan dat van anderen.
  • Je vindt het moeilijk om je eigen grenzen aan te geven en de grenzen van anderen te kennen.
  • Je vind het moeilijk om nee te zeggen en zegt dan ook vaker “ja” terwijl je “nee” bedoelt. Je komt hier niet op terug en blijft wel met een knoop in je maag zitten.
  • Je neemt vaak verantwoording op je wat eigenlijk niet jouw verantwoording is.
  • Je voelt je schuldig over zaken waar je jezelf niet schuldig over zou hoeven voelen.
  • Je stelt jezelf vaker “boven” iemand of juist “onder” iemand.
  • Je vindt het moeilijk om in groepen en tijdens vergaderingen je eigen mening te geven.
  • Je vindt het belangrijk wat anderen van je vinden/denken.
  • Op werk heb je het gevoel dat anderen het vaak beter doen dan jij. Ook al heb je hier helemaal geen bewijs voor.
  • Je bent leiding gevende geworden op je werk en vindt het moeilijk om de leiding te nemen! Je blijft je ook met operationele zaken bezig houden en komt daardoor zelf in de knoop.
  • Je vindt het moeilijk om jouw mening te uiten naar je leiding gevende. Je betrapt jezelf er wel op dat je over je leiding gevende moppert naar je andere collega’s.

Herken je jezelf in meer van deze punten?

Dan heb je kans dat je worstelt met co-dependentie.

 

Waar heeft co-dependentie zijn oorsprong? Hoe heb je dit zo ontwikkeld?

Meestal vindt co-dependentie zijn oorsprong in je (vroege) jeugd.

We worden geboren en groeien op. Als jij de omgeving, het gezin waarin je opgroeit niet als veilig ervaart, dan ontwikkel je onbewust een overlevingsstrategie. Een strategie die ervoor zorgt dat je kunt overleven. Het is op dat moment het beste wat je kunt doen. Je leert dat als kind. Je krijgt er bijvoorbeeld complimenten over: kijk eens hoe lief je nu bent. Hierdoor kun je gedrag ontwikkelen waardoor je de ander steeds aan het pleasen bent. Het levert je veel op: je vader of moeder, of opvoeder worden niet boos. Juist het tegenovergestelde: je krijgt een compliment omdat je jezelf zo goed aanpast. Omdat dit werkt, zul je dit steeds vaker zo doen. Het wordt een patroon. Een patroon waarmee je kunt overleven.

Om die reden blijf je doen wat je altijd gedaan hebt, tot het moment dat je er last van begint te krijgen. Meestal kun je er dan ook (nog)  niet meteen de vinger opleggen. Je loopt tegen dingen aan die je beginnen te irriteren waar je daarvóór wellicht minder last van had. Je houdt het nog binnen, je kunt het nog niet precies definiëren. Je denkt dat het aan jou ligt. In die richting “zoek” je eerst de verklaring. Totdat je wellicht –min of meer toevallig- van een collega hoort dat die tegen dezelfde dingen aan loopt. Deze collega kijkt vanuit een heel ander perspectief waardoor jij ook vanuit meer overzicht kunt gaan kijken wat er werkelijk speelt. Je constateert dat je niet “gek” bent (zoals je wellicht eerder dacht…).

Dit kan het begin zijn van een bewustwordingsproces. Bewust worden van dat wat je altijd deed. Wellicht ook bewust worden van wat je altijd deed en welk gevoel je er diep van binnen bij had… dat gevoel wat je wellicht (voor je gemak) tot nu toe genegeerd hebt… waarvan je nu zegt…. Diep van binnen heb ik het altijd geweten dat dit niet klopte…. Ik kon niet anders dan wat ik altijd gedaan heb.  Vanaf dit moment zul je gaan merken dat je bewustwording rondom dit thema gaat groeien. Je gaat merken dat je andere keuzes kunt gaan maken. Dat begint meestal op cognitief niveau. In de praktijk lukt dat wellicht nog niet.

Immers, je patroon is: jezelf aanpassen, niet naar je gevoel luisteren en pleasen. Dan kom je erachter, dat het niet zomaar gaat over een “dingetje” , over “iets anders doen” dan je gewend bent. Je komt erachter dat het werkelijk gaat om een patroon. Een patroon wat je niet voor niets hebt opgebouwd. Het is ingebed in wie jij bent. In alles wat je tot nog toe gedaan/geleerd en opgebouwd hebt. Het lijkt “simpel” en dat is het niet. Je interne criticus kan heel fel worden: “dan doe je het nu toch gewoon “anders”. Wat houd je tegen?

In je lijf, houdt iedere cel je tegen! Want daar zit opgesloten dat het zo “moet”. Dat dit gedrag het aller beste is voor jou.

Hier zit de verstrikking: dit gedrag was het beste op het moment dat jij het onbewust leerde in te zetten als kind. Nu ben je geen kind meer. Je bent nu een volwassen autonome man of vrouw! Dat weet je cognitief en kun je bedenken. Echter in bepaalde situaties die de “gevoelige snaar” raken, schiet je onmiddellijk in een oude kind-trance. Dan ben je als het ware weer dat kleine meisje of die kleine jongen die het vooral goed wil doen voor haar of zijn ouders, voor haar of zijn… vul maar in.

Nu in je ontwikkeling gaat het over deze verstrikking. Die wil je “ontknopen”! ook al zegt iedere cel in je lijf: “niet doen”! Wat je wilt gaan leren (h)erkennen is het gevoel van “spannend” en “het toch doen”. Voel goed in je lichaam wat dat voor een gevoel is. Dat is namelijk een ander gevoel dan angst of oude kind pijn. Kun je dat onderscheiden? Dat kan een oefening zijn. Gun jezelf die oefening! Steeds meer en steeds beter leren luisteren naar het zuivere gevoel van je lijf. Je lijf liegt niet! Als je het evoel van “spannend en het toch doen” leert herkennen, zul je het als heel oncomfortabel ervaren, om daar “doorheen” te gaan. Logisch, het is geen prettig gevoel.

Echter, in je leven zul je dit patroon niet doorbreken wanneer je niet door dit oncomfortabele gevoel heen gaat. Blijf er doorheen ademen. Spreek je huidige leeftijd uit dat haalt je uit de “kind-trance”! blijf in het hier en nu en dicht bij jezelf. Sta jezelf toe dit te oefenen. Wellicht gaat het niet in één keer goed! Dat mag en is begrijpelijk. Je gaat iets nieuws doen. Ook dat mag je leren . met vallen en opstaan. Jezelf dat proces gunnen. Totdat dit jouw nieuwe patroon wordt.

Je kunt dit in meerdere contexten oefenen. De één zal ervaren meer codependent te handelen en denken in een werk gerelateerde situatie terwijl de ander het ervaart in privé en of liefdes relaties. Kijk waar je het beste kunt oefenen! Geef jezelf de ruimte. Het maakt kwetsbaar dit te oefenen. Het is héél spannend! Geef jezelf iedere keer als het lukt een compliment. Wees liefdevol naar jezelf en ook naar je innerlijke kind! Respecteer en waardeer jezelf in dat wat je oefent. Het mag met vallen en opstaan: leren lopen heb je ook niet in één dag gedaan! Iedere keer wanneer je viel als dreumes, ben je weer opgestaan. Daardoor kun je nu goed lopen!

Blijf dit oefenen. Gun jezelf dit proces en je bent op weg om vrijheid te ervaren. Steeds meer. Je bent op weg naar een meer positief zelfbeeld. Je bent op weg naar meer verbinding met jezelf en daardoor ook met de ander! Je bent op weg naar meer stevigheid en je bent op weg naar meer geluk in je leven! Dat zou ik je gunnen!

Om dit te oefenen, nodig ik je uit om mee naar Portugal te gaan. Stel je eens voor, dat je dit mag oefenen in één week met gelijkgestemden. Ervaringen uitwisselen, leren met en van elkaar onder de Portugese zon. Ondertussen daar in de watten gelegd worden door onze gastheren Torsten en Keith. Zij verzorgen 3 heerlijke gezonde vegetarische en biologische maaltijden per dag. Verder genieten van de prachtige omgeving, het zwembad, een stadje in de buurt en niet te vergeten een overheerlijke massage en klankschalen concert. Gun jezelf dat cadeau!

Ga mee, herontdek je ware zelf en kom herboren terug!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[Lees hier verder]

 

Voor vragen vrijblijvende informatie en inschrijving, neem gerust contact met me op. Je bent van harte

welkom. Ik spreek je graag.

Groetjes,

Marian Verschuren.

Geen reactie's

Geef een reactie